هفده توصیه مهم در مدیریت
![هفده توصیه مهم در مدیریت](https://shahramtaraghi.com/wp-content/uploads/2022/03/6.png)
- باید سعی کرد که مردم با رضا و رغبت و خود کارانه به دنبال کارها بروند.
در حقیقت، رئیس یک سازمان نباید نقش راننده را به عهده بگیرد. بلکه باید به رهبری بپردازد و نه اینکه با استفاده از قدرت اداری، کارمندان را به کار وادارد که این تلاشی زودگذر خواهد بود. اما اگر رهبری به وجهی صحیح اعمال شود و مجریان به طیب خاطر از او پیروی کنند، هدف مشترک و رضایت خاطر، موجب تحرک و خودکاری میشود. البته راه های مختلفی برای این کار وجود دارند که در دنیای صنعتی به آن “فروش عقاید” میگویند. یعنی اینکه رهبر برای عقیده خود خریدار دست و پا کند.
- مستمع خوبی باشید.
گفته اند: “مستمع صاحب سخن را بر سر ذوق آورد”، رهبر با انگشت گذاشتن روی نقاط ضعف یا قوت اشخاص و با توجه به شخصیت آنان میتواند آنها را تشویق کند که آزادانه گفت و گو کنند و سپس با کمال علاقه شنوندهی با حوصله و علاقه مندی برای شنیدن سخنان ایشان باشد.
مدیران باید با سکوت و حوصله گفته ها را به گوش جان بپذیرند و از اعمال قدرت و سلطه جویی در بحث خودداری کنند. مثلاً اگر هر دو با هم شروع به سخن کردند، زیر دستان را بر خود مقدم بدارد.
- به طور خصوصی انتقاد کنید.
هرگز از کارمندان در حضور دیگران وبه ویژه در نزد زیردستان او انتقاد نکنید که طبعاً ایجاد مقاومت و ناراحتی میکند. که گفته اند: نصیحت (انتقاد) در پیش روی دیگران حکم سرزنش را دارد.
- هرکسی که کاری را به پایان رسانید، باید شخصاً پاداش کارش را بگیرد.
اگر قرار شود که مدیر نتیجهی کار و تلاش زیردستان را به حساب خود بگذارد، همه ی نوآوریها از میان میرود و قبول مسؤلیت به دشواری صورت میگیرد. دادن اعتبار به اشخاص در ازای زحمتهایی که کشیدهاند مسلماً پاداشی است برای رهبری که چنین محیط سازندهای را به وجود آورده است.
- علاقه مندی خود را به کار زیردستان نشان بدهید.
در حقیقت باید دانست که درک “بنی آدم اعضای یک پیکرند” و علاقه مندی به کار زیردستان، یکی از اصلهای اولیه انسانی، برخورد گرم، خواندن اشخاص با اسم کوچک و با تظاهرات دوستانه، مثل پیوستن به جمع همکاران فرودست به هنگام صرف نهار و پرس و جو کردن از طرز کار ایشان و حتی تکرار مطالبی از قبیل: “فلانی واقعاً کارت جالب است، میبینم که با تلاشی که میکنی خسته شدهای، چطور است فردا کمی استراحت کنی؟” موجب میشود که کارمند به خود ببالد که کارش خیلی مهم است و راهبر سازمان با دیدهای باز و ضمیری روشن در کارها نظارت دارد و فارغ از سلامت جسم و روح زیردستان نیست.
- میل باطنی خود را به صورت پیشنهاد عرضه کنید.
به جای تحکیم صریح و مستقیم، میل باطنی خود را به صورت غیر مستقیم ظاهر کنید. مثلاً وقتی بگویید به نظر شما بهتر نیست که کار به این صورت باشد؟ آن وقت مطمئن باشید که مخاطب نه تنها متوجه منظور شما نخواهد شد، سهل است که با علاقمندی و رغبت، آن را خواهد پذیرفت و حتی از آن حمایت خواهد کرد.
- وقتی پیشنهادی دارید و یا حتی دستوری می دهید، باید مطمئن باشید که دلایل آن را نیز میتوانید ابراز بدارید.
طبیعت آدمی این است که همیشه دوست دارد پیش از آن کاری را صورت بدهد، از “چرایی” آن آگاه باشد، باید به صورت شفاهی یا کتبی علت را گوشزد کرد.
- نظریه های دیگران را در طرح ها و نقشههایتان دخالت بدهید.
پیش از اینکه طرح های شما اجرا شود، بهتر است که با زیردستان مشورت کنید و با جلب نظرشان به آنها نشان بدهید که نقش عمدهای را در اجرای طرح ها به عهده دارند، وقتی که چنین شد، طبیعتاً خود را مسئول دانسته و پیروزی و یا شکست طرح ها را مربوط به خود خواهند دانست، ضمن اینکه در این گونه رایزنیها، چـه بـسا اندیشههای نو و سـودمنـدی کـه بـا تجـلی خود، موجب قوام و دوام طرح ها میگردند.
- زیردستان را محترم بدارید.
همه کس و به ویژه جوانآنکه تازه پا به پای عرصه پرکشاکش زندگی اجتماعی گذرادهاند دوست دارند که مورد احترام قراربگیرند، تـشکر از زیـردستان و محـترم شمـردن غـرور و شخصیت آنها، سادهترین و کم هزینه ترین راه جلب مشارکت صمیمانهی آنهاست.
- در کردار و رفتارتان پایدار باشید.
رهبری که زیردستان را کوچک میکند و موجب میشود که در لاک خود فرو رفته و از هر نوع اظهار وجودی خودداری کنند، هرگز نمیتواند از پشتیبانی زیردستان برخوردار شده و مورد اعتماد آنها بـاشد، کـارکنان از رهبرانی قلباً پیروی میکنند که رفتارشان قابل پیشبینی باشد و عکس العملهایشان روشن، تا قادر باشند با هر وضعیتی روبه رو شوند. چند چهرگی، خطر و آفت بزرگ رهبری است.
- نشان بدهید که به زیردستان اعتماد کامل دارید و آنها به بهترین وجهی کار خود را میکنند.
وقتی که زیردست احساس میکند به او اعتماد هست و بالادست او را عنصری مفید میداند، از لحاظ روانی برای قبول مسئولیت آمادهتر خواهد بود.
- از زیردستان بخواهید که در صورت نیاز، بدون هیچ بیم و تردیدی برای مشورت خواهی و کمک به شما مراجعه کنند.
نتیجهی چنین رفتاری تعلق خاطر زیردستان به شما خواهد بود که با آزادی کامل نظرها و پیشنهادهای خود را ابراز بدارید.
- وقتی اشتباهی می کنید باید با کمال شهامت و از روی صداقت به اشتباه خود اقرار کنید.
بدیهی است که چنین حرکتی به زیردستان شوق و شهامت و تقوا میآموزد و محبت آمیخته با احترامی را در دلهایشان زنده میدارد.
- باید به ضعیف ترین پیشنهادها هم توجه کرد.
ممکن است عقیدهای بسیار جالب و عالی به نظر برسد. پذیرش چنین عقیدهای دشوار نیست، اما رهبر شایسته کسی است که به نظرهایی که حتی خنده دار هم باشند، توجه کند، چون ممکن است همین عقیده ساده و ضعیف، وقتی بیشتر مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت، نتیجههای مفیدی در برداشته باشد.
- از ناراحتی و چهرههای درهم و اخم آلود زیردستان ناراحت نشده و در صدد مقابله به مثل نباشید.
چون حتی در بهترین شرایط کار و بهترین نوع رهبری هم، گاهی انسان ها گرفته به نظر میرسند. باید رهبران بکوشند که ریشه این ناراحتیها را کشف کرده و از میانشان بردارند نه اینکه در مقام رویارویی و مقابله به مثل برآیند.
- در فرصت های مناسب به زیردستان نشان دهید که کارشان بسیار مهم است و در بقا و کارایی سازمان، نقش عمدهای دارند.
طبیعت آدمی این نیست، که همیشه گمان کند کارش مهم است و در نقش پروانگان زندگی نمیکند، لذا گاه و بیگاه باید به زیردستان پرداخت و اهمیت کارشان را به یاد آورد تا غرورشان پا برجا بماند.
- به زیردستان اجازه و فرصت دهید تا درتصمیم گیریها مشارکت جسته و سهمی داشته باشند.
چون احساس خواهند کرد که در سازمان، نقش و اهمیتی دارند که بدون مشارکت ایشان هرگز چنین تصمیم مهمی گرفته نمیشد. در نتیجه، انگیزه و پشتیبانی از تصمیمِ گرفتهشده به وجود میآید.
مولف: شهرام حمامی ترقی
آلبوم تمبرهای یادگاری من جلد سه فقط برای مدیران
فهرست